วันอังคารที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2561

จิตวิญญาณที่ถูกแบ่งขาย


คุณจะสามารถรักศัตรูอย่างหมดจิตหมดใจได้หรือไม่?
บาปเป็นสิ่งละเอียดอ่อนจนบางทีเราตีความไม่ออก
ถูก หรือ ผิด คืออะไร เราไม่อาจตัดสินได้ทันที
แต่จิตของผู้ที่มีศรัทธา เชื่อมั่นในเส้นทางแห่งความดี
จึงจะสามารถตีความได้อย่างเป็นกลาง และเที่ยงธรรมเสมอ





จิตวิญญาณที่ถูกแบ่งขาย




      “1 ยูโรช็อป” เปิดตัวทวนกระแสในช่วงเศรษฐกิจตกต่ำได้กลายเป็นร้านค้ายอดนิยมมัดใจชาวเมืองภายในชั่วข้ามคืน ขณะที่สินค้าจากต่างแดนถูกลำเลียงสู่เกาะไม่เว้นแต่ละวัน แต่น้ำมันมะกอกคุณภาพดีกลับถูกพ่อค้าต่างชาติกดราคาต่ำจนเกษตรกรแทบไม่เหลือต้นทุน

      เหตุการณ์เหล่านี้มักทำให้เลือดในกายนักบวชชราสูบฉีดจนร้อนผ่าว ท่านเคยเขียนบทกวีเชิงต่อต้านและเสียดสีการบริโภคนิยมของชาวกรีกส่งไปลงหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นเป็นประจำ ระบายความคับข้องใจที่คุกรุ่นอยู่ภายใน ประหนึ่งการสารภาพบาปต่อพระเป็นเจ้า ช่วงหลังๆ สำนึกบางอย่างได้ฉุดนำจิตวิญญาณท่านไปสู่ทางแยกบ่อยขึ้น ทางที่เปรียบเหมือนเส้นแบ่งแห่งความดีกับความชั่ว ถูกและผิด ทางที่ลูกแกะผู้อ่อนแออาจถูกล่อลวงและพลัดหลงจากเส้นทางแห่งพระเจ้าได้อย่างง่ายดาย 

สะพานกลับบ้าน

เสรีภาพบนโลกนี้มีจริงหรือ?
หญิงสาวที่พยายามค้นหาอิสรภาพ
มาเติมเต็มจิตวิญญาณที่ขาดหาย เขาจะช่วย
เธอได้ไหม หรือใครจะช่วยตอบคำถามนั้นได้

ภาพจาก https://pixabay.com/th/users/Free-Photos-242387/


สะพานกลับบ้าน 


โกลเดน เกท ตั้งตระหง่านพาดผ่านอ่าวทางตอนเหนือของเมืองซานฟรานซิสโก มลรัฐแคลิฟอร์เนีย เพลานี้มองดูราวจะประกาศอิสรภาพแห่งตนไม่มีที่สิ้นสุด โครงเหล็กอันแข็งแกร่งซึ่งฉาบทาด้วยสีแดงเมื่อยามต้องแสงไฟช่างงดงามระยิบระยับดังทองคำสุกเปล่งก็ไม่ปาน ทำให้รถราผู้คนที่สัญจรผ่านไปมามองดูกระจิริดด้อยราคาราวกับมดไร
ถัดจากสะพานไม่ไกล นักท่องเที่ยวหลากหลายเชื้อชาติต่างแข่งกันกดชัตเตอร์อย่างตื่นเต้นสนุกสนาน แต่มีเพียงหญิงสาวรูปร่างผอมบาง ผิวสีแทน ลักษณะบ่งบอกเป็นชาวเอเชียใต้แหงนหน้ามองโกลเดน เกท ราวถูกสะกด มือขวากำกระดาษสีขาวแน่น ขณะที่ริมฝีปากขมุบขมิบราวกับกำลังสวดอ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้า แต่ดูเหมือนจะช่วยอะไรใม่ได้เลย นอกจากความกลัวที่คืบคลานเข้ายึดครองทั้งสี่ห้องหัวใจ

วันเสาร์ที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2561

บทเพลงของคนขอทาน




บทเพลงของคนขอทาน


หลายเดือนมาแล้วที่นางใช้เท้าเป็นยานพาหนะเดินทางหาบตะกร้ารอนแรมไปขอแผ่ข้าวสารจากผู้มีจิตใจเมตตาหลายต่อหลายบ้าน นางเคยตั้งคำถามกับตัวเอง ทำไมจะต้องขอ ทั้งๆ ที่นางมีมือ มีตีน มีอวัยวะครบทั้ง 32 ส่วนเหมือนคนอื่นๆ ยังไม่ทันตอบ ความหิวใจร้ายก็กระทืบให้นางออกไปขอเสียอีกแล้ว
วันนี้ก็เช่นทุกวัน นางรู้สึกหิวจนท้องปั่นป่วนไปหมด คล้ายๆ กับมีใครจับไส้ของนางบิดเป็นเกลียวแล้วใช้ไม้แหลมๆ ทิ่มจนพรุนไปตลอดลำไส้ ลูกสาวก็คงมีความรู้สึกไม่ต่างจากนางนัก เพราะเห็นโอดครวญตั้งแต่เช้า สงสารลูกสาวจึงทนหน้าหนาออกไปขอข้าวสารจากคนข้างบ้านมาต้มพอประทังความหิวไปได้บ้าง นางบอกลูกว่า วันนี้หลังจากกินข้าวต้มถ้วยนี้หมด นางจะพาลูกเดินทางไกลอีกครั้ง ลูกนางก็เหมือนตุ๊กตา น่ารักน่าชัง ไม่บ่นหรือปฏิเสธสักคำ เพียงแต่ยิ้มๆ แล้วหัวเราะ คล้ายๆ จะรับรู้เรื่องราว แต่ทว่าแววตากลับไร้ความรู้สึก อาการของลูกทำให้นางเจ็บปวดหนักหนาแล้ว